Hallo,

Evenals Marcel ga ik - Pieter - dit jaar de Vierdaagse voor de vierde keer lopen.
Elke keer denk ik weer: 'DIT DOE IK NOOIT MEER!'
Maar ja: na een paar maanden gaat het toch weer kriebelen. Want zo'n tweede medaille, een drietje en nu dus het viertje is eigenlijk toch wel heel stoer.
Je loopt natuurlijk niet alleen voor de medaille. Het is leuk om te merken dat je vijftig kilometer per dag kunt wandelen. Eerlijk gezegd: een hele prestatie, vind ik zelf.
Daarnaast is het, hoe gek het ook klinkt, ook ontspannend en gezellig. Je bent een hele week met niets anders bezig ben dan wandelen, drinken, eten, slapen, wandelen, drinken….

En wij lopen voor een goed doel! Wij kiezen bewust voor een onbekende (kleine) patiëntenvereniging. De grote organisaties komen toch wel aan bod.
Dit jaar voor 'Oscar'! Eerlijk gezegd heb ik tot voor kort nog nooit van sikkelcelnanemie gehoord. Gesurft naar de site van Oscar. Dan lees je hoe ingrijpend de ziekte kan zijn.
Zo realiseer je dat bijvoorbeeld een Vierdaagse niet voor iedereen haalbaar is.