Evenals de oudste (vverreweg de oudste overigens) loop ik dit jaar de vierdaagse voor de vierde keer. Het leuke van de vierdaagse is dat je er tot de dag voor de eerste 50 kilometer, met plezier naar uitkijkt. Zodra die eerste dag is afgelopen weet je ineens weer dat je vorig jaar toch even hebt overwogen de vierdaagse nooit meer te lopen. Vooral de tweede dag, als die wekker wéér om 02.00 uur gaat, denk je doe ik dit nu werkelijk voor de lol? Het blijft desalniettemin een hele leuke en vooral gezellige uitdaging. Met vrienden de vierdaagse lopen, 's-middags een 'bescheiden' kroegentocht (die hoort er écht bij) en 's-avonds in nu ons vaste hotel in Oss heerlijk dineren, het lijkt warempel op vakantie.

Het leuke van vorig jaar was dat we heel veel aandacht van de media kregen voor het goede doel waarvoor wij liepen. We hopen dit jaar op minstens zoveel aandacht en vooral ook op een groot sponsorbedrag. Na de kinderen met spierziekte, is het goede doel dit jaar de stichting Oscar, die de belangen behartigt van kinderen met sikkelcelziekte. Elders op de site is te zien wat deze ziekte inhoudt. Ik had er zelf nog nooit van gehoord en heb de naam van de patiëntenvereniging doorgekregen van Cor Oosterwijk, de directeur van de VSOP, een grote overkoepelende patiëntenorganisatie.